Repetitiedag 4 (19 november)

Heftige repetitie.
Dimitri met een jetlag.
Edmond begint uit zijn schelp te komen.
Op vier scènes tijd verandert hij van William H. Macy naar Terminator Jack.
Wie is Jack?
De pooier, de verpander of de receptionist?

Humo lezen kan ernstige gevolgen hebben.

Repetitiedag 3 (10 november)

12u30: Samen naar Hechtel om pruiken te kopen.
Veel gepast, veel gelachen, veel gekocht.
Er zitten een paar lekkere hoeren tussen.

13u30: Repetitie.
De pruiken komen meteen van pas.
Nu nog opzoeken hoe de Venus van Botticelli precies staat
en dan met een minirok in't zand gaan zitten.
Verder ook nog kop in't zand en zand in kop.
En ziedaar: een officiële productiefoto.


PS: Nog meer zien van achter de schermen?
Cie Hatsjie staat nu ook op YouTube!

Repetitiedag 2 (28 oktober)

Dimitri heeft een dilemma: te veel vrouwen.

Vrouw van Edmond, hoer 1 en 2 en 3, en dan nog Edna en Glenna.

Is het niet een beetje van het goede teveel?

Dimitri zijn spel is te mannelijk (verwijfd doen gaat mij niet af)

Maar zijn al die personages wel vrouwen?

Eigenlijk zijn zij toch het spiegelbeeld van Edmond,

dan mogen we Edmond (een man) door hen heen zien.

Dilemma één opgelost: ook in een jurk is Dimitri een man.

Repetitiedag 1 (06 oktober)

Na de eerste lezing vorige week, de eerste repetitie.

Eerste repetities zijn altijd een beetje onwennig.

Je hebt eigenlijk nog geen idee wat je precies met de tekst wilt doen,

je weet nog niet hoe de personages ineen zitten en je moet ook nog wennen aan elkaar.

In dit geval is het vooral wennen aan het alleen zijn met elkaar. Met z'n tweeën.

Maar uiteindelijk komt het neer op alles wat in je opkomt aan elkaar durven zeggen.

Stomme ideeën leiden in herwerkte vorm soms tot geweldige regievondsten.

Zo kan je na heel veel liedjes luisteren tot het besluit komen dat je vooral de stilte mooi vindt.

Of na experimenteren met sigarettenpakjes, kaarten en een ingebeelde zandbak toch op iets heel anders komen.

Het is veel zoeken. En dat is zeker zo in het begin, en zeker als je maar met twee bent.

Maar de ideeën komen, twee scènes hebben we al gerepeteerd.

Edmond is vertrokken.

edmond

nieuw toneelstuk: edmond van david mamet; in een cie HATSJIE versie; gemaakt en gespeeld door Dimitri Neefs en Brecht Hermans.

Recensie op UrbanMag

Op de website van UrbanMag is een recensie verschenen over onze voorstelling Dood in Venetië.

Voor de link, zie links.
(op deze site rechts)

Premiere (8 september)

Pieterjan

Een half uur voor de voorstelling. Spanning in de kleedkamer, stilte in de zaal. Pieterjan speelt rustig enkele noten op zijn gitaar. Adem in. Zodadelijk gaat het beginnen. Nu is het 'voor echt'.

Overdag deden we nog een laatste doorloop, een soort generale repetitie. Niemand wou het achteraf echt uitspreken, maar... Wat was die slecht! Gelukkig maar, want volgens de traditie betekent een slechte generale een goede première.

Tussendoor werden we ook nog geïnterviewd door Petra van Hasselt Lokaal. Mooie manier om elkaar ook nog wat beter te leren kennen. Dat Dimitri politieschool gaat volgen, dat was immers nog niet bij ons bekend. En dat Inge een bijzondere voorkeur heeft inzake haar droomjob...

Maar dan was het zover. Even een opwarming voor de concentratie en de stem, en daarna was het acht uur. Het café van Kunstencentrum België zat al vol. Maar voordat de camera goed stond om het stuk te filmen, voordat het lampje bij de techniek was gemaakt en voordat alle emmers op hun plek stonden, ... was het al twintig na acht. Ach. Een goed stuk moet te laat beginnen. En dat is handig voor laatkomers. Al hadden we daar niet zoveel last van, het was vooral jammer dat sommige mensen gewoon niet meer binnenkonden omdat het uitverkocht was. Ach. Morgen spelen we nog eens. En de zestiende in Gent.

Maar dan was het zover. De deur ging dicht, het zaallicht uit, de eerste spot aan. Dimitri komt op. We zijn vertrokken. En hoe! De aanwezigheid van een voltallig publiek geeft een extra kick, waardoor Dood in Venetië er beter staat dan ooit. Emoties, spanning en een heel klein beetje gruwel op het einde. En na een uur en een kwartier is het alweer voorbij. Applaus. Daar doen we het voor!

Wijn in de kleedkamer. Een warm onthaal in het café. En daarna nog wat afzakken. Bier. Wodka. Sigaretten. Wij hebben iets te vieren en schuwen niets. Het wordt een hete nacht.

Repetitiedag 21 (7 september)

Brecht - schoenen van respectievelijk Inge en Peter

Hij zit erop, de laatste repetitiedag.

Nele kwam in de voormiddag dus deden we nog een doorloop met techniek. Die knalde zo geweldig dat we al na deze ene doorloop zijn gestopt, veel vroeger dan anders. Het heeft immers ook geen zin als het goed zit het stuk toch nog zo vaak te spelen dat we het allemaal beu worden. En goed zat het. Van Dimitri's eerste stapjes tot de laatste lichtschakel (die van aan naar uit). Dat belooft dus voor de première morgen. Die overigens volledig is uitverkocht.

Maar daar hield de pret van vandaag nog niet op.

Eerst was er een filmpje van Nele met Anke en Dimitri in onvergetelijke rollen - en daarna een drink op een Hasselts terrasje. Mét verwarming. Er werd gedronken, door sommigen gegeten en door anderen gezoend. Onder andere schoenen.

Laat Hasselt heter zijn, dan ooit tevoren!

Repetitiedag 20 (6 september)

Inge - Wim - Christiaan - Dimitri - Peter

Door de opgebroken straat is het een beetje moeilijk er te geraken, maar sinds vandaag zaten we dan toch terug in Kunstencentrum België. Dankzij de try-out heeft iedereen veel vertrouwen in het stuk. Zoveel dat we eigenlijk liever meteen weer zouden spelen dan nog extra repeteren. Maar dat moet. Puntjes op de i zetten en zo.

Wim heeft het afgelopen weekend een lichtplan in elkaar gestoken - en maandag zijn de tribunes geplaatst en de lampen opgehangen. Vandaag hebben we gekeken of alles goed hing (helaas moest Wims discobol er meteen uit...) en 's middags kwam Nele langs. Zij zal tijdens de voorstellingen van het komende weekend het licht bedienen.

Twee doorlopen en een heel lang gesprek over waarom wie wat zegt en wat dat kan betekenen voor het personage zelf en voor anderen. In plaats van om vijf uur stopten we pas om half zeven. Alles voor de kunst. Leve het theater.

's Middags werd er gegeten bij frituur Annick, de beste frituur van België volgens testaankoop. Onder lichte dwang van Inge ging ook Wim mee. Hij heeft echter al een vriendin.

Try-out (2 september, MishMashFestival, VillaBasta, Houthalen)

Anke - Christiaan - Elly

try-out in de deusjevoo zaal.

een klein publiek, net genoeg.

het was even spannend omdat we niet op voorhand konden repeteren zoals gepland (dubbele afspraak. en de anderen waren eerst..) maar uiteindelijk stond de voorstelling er. en hoe!

zonder techniek, op een heel andere locatie dan gewend... en toch. sommige scènes zaten beter dan ooit. de beelden waren mooi, de teksten raak. het geheel was spannend, ontroerend, en gewoon geweldig sterk.

maar het leukste moment is natuurlijk wanneer het applaus start. en inge met een handdoek rond haar haren gebonden de anderen vervoegde op het podium. zodat ze allemaal - 6 acteurs en 1 muzikant - met een diepe buiging het publiek konden bedanken.

als dit het effect was bij de try-out, dan gaat het volgende week mét de juiste belichting in de perfecte locatie pas echt losbreken!