Cie Hatsjie speelt Siegfried

Siegfried :: première

2011-05-27T10:18:00.004+02:00

Vanavond première van Siegfried in Villa Basta!

Spannend...

Siegfried :: foto's

2011-05-26T10:39:00.005+02:00

Siegfried :: annulatie avant-première

2011-05-17T11:02:00.004+02:00

Drastische wijziging het voorbije weekend.

We zouden vrijdag aanstaande de avant-première spelen van Siegfried. Door omstandigheden zijn we genoodzaakt dit plan aan te passen. Een van onze actrices is om persoonlijke redenen weggevallen.

Er is ook goed nieuws: we hebben snel een vervanger gevonden voor haar rol. Omdat de vervanging meer tijd vraagt dan één week, kan de avant-première niet getoond worden. We houden wel een toonmoment/open repetitie, waar jullie meer dan welkom zijn. We horen dan ook graag jullie feedback.

De wijziging heeft geen effect op de premièrereeks in Villa Basta. Tickets voor vrijdag 27 en zaterdag 28 mei zijn uitverkocht. Er zijn wel nog tickets voor de voorstelling op zondag 29 mei.

Siegfried :: Repetitie twintig

2011-05-09T23:55:00.000+02:00

Siegfried :: Repetitie achttien

2011-05-04T00:05:00.007+02:00

Spanning in de aanloop van de try-out...
De tekst loopt soms mank
En aan de laatste scènes moet nog flink worden gesleuteld.

Gelukkig is regisseur Peter present om alles in goede banen te leiden.

De barbaren kregen extra aandacht.
(Hun vreemde taaltje is een kwelling voor ons, acteurs)
Muziek en geluiden werden scherp gezet.
(Maar Peter moet van de viool afblijven)

Toen we op het einde van ons Latijn waren,
Kwam Silke als een deus ex machina tevoorschijn

Mét alle kostuums.

Kleren aan en met volle energie weer vooruit.
Een 10 voor kostuums,
Een voorlopige 3 voor tekst
En 2 voor spel...

Volgende week worden dat drie 10'en!!

(Jan)

Siegfried :: Repetitie zeventien

2011-04-30T09:16:00.000+02:00

Beste natuurliefhebbers, we staan vandaag aan een van de huizen van cultuur in de hoop een glimp op te vangen van de zeldzame ‘zottus zottus’ in de volksmond ook wel bekend als ‘theatermakers’. In dit huis Villa Basta zouden enkele exemplaren hun nest gemaakt hebben en hopelijk krijgen we er dadelijk wat te zien…

Het is 17 uur. De deur is zonet opengegaan en 7 exemplaren zijn uit hun nest gekropen. Uit hun lichaamstaal kunnen we veel leren over hun taak binnen de troep. Zie je die 5 ietwat afgepeigerde schepsels, dat zijn hoogstwaarschijnlijk wat men noemt ‘de acteurs’. Hun taak bestaat er meestal in om de wensen en grillen van het dominante mannetje of vrouwtje uit te voeren. Ze zijn makkelijk herkenbaar aan het ietwat hese geluid dat ze produceren na zo een nestbijeenkomst en hun sterk bezwete vacht.

Het dominante mannetje in deze troep, beter bekend als ‘de regisseur’, is makkelijk herkenbaar aan de extra gezichtsbeharing en de zelfvoldane glimlach op zijn gezicht. In de regel is een regisseur bij het verlaten van het nest altijd net iets minder hees en bezweet dan de wezens die we acteurs noemen. Naar het schijnt wordt de dominantie van de regisseur regelmatig door de acteurs gecontesteerd. Het feit dat dit exemplaar nog bebaard is, wijst er echter op dat hij er in slaagt de acteurs op hun plaats te houden.

En zeer interessant om te zien is dat deze wezens in symbiose leven met een gelijkaardige soort, namelijk ‘de muzikant’. Muzikanten hebben sterk de neiging om in cultuurhuizen samen te hokken met hun soortgenoten. Maar in zeldzame gevallen zal een muzikant opgenomen worden in een groep theatermakers mits de muzikant zich eveneens onderwerpt aan de wensen en grillen van de regisseur.

Nu we deze troep gesitueerd hebben, zijn we van plan hen verder te observeren. Om te kunnen ontdekken wat deze theatermakers allemaal uitvoeren in hun nest, zullen we een nestcam plaatsen. Zodra hier beelden van zijn, komen wij bij u terug met een nieuwe interessante reportage over de ‘zottus zottus’.

(Koen)

(Peter is hier geheel niet mee eens)

Siegfried :: residentie Dommelhof

2011-04-06T20:16:00.002+02:00

opnieuw.

ja, goed!

nee, nog een keer.

opnieuw.

yes!

hmm...

drie dagen op residentie in het Dommelhof.

drie lange dagen keihard zwoegen en zweten op de laatste scenes van Siegfried.

en we zijn er geraakt.

zondag speelden we onze eerste doorloop.

mét voltallige ploeg.

zelfs een halfzieke Brunhilde heeft het gehaald.

Dirk, Andrea en Hugo keken kritisch toe.

we zitten op het goeie spoor.

yes!

dankjewel..

Katrien, voor je fantastische gezelschap en voor alle hulp!

Thomas, voor de nieuwe ideeën en input!

(Peter)

Siegfried :: Repetitie veertien

2011-03-31T15:08:00.003+02:00

Dag lezertjes, luister naar mijn verhaal over de repetitie van vorige zondag. Scene 15 moest en zou er aan geloven. Samen met Christiaan heb ik enorm gezweet om het stilistische zwaardvechten onder de knie te krijgen. Dat was nodig, want er komt een waar gevecht tussen de barbaar en Siegfried, maar daar verklap ik verder niets meer over.

Een volledig afgewerkt geheel kunnen we het nog niet noemen, maar de eerste setting is gebeurd. Gelukkig maar, want volgende week gaan we op weekend en daar moeten we nog 3 andere scènes voor het eerst doorspelen. Ik ben alvast benieuwd…

(Jan alias Gunther alias Barbaar)

Siegfried :: Repetitie twaalf

2011-03-17T11:49:00.001+01:00

Eén voor allen, allen voor één. Nog één te gaan! Bijna hebben we nog eens een repetitie waar we allemaal aanwezig zijn. Na een paar moeilijke weken, zijn we er volledig ingevlogen. Jammer genoeg was onze Gunther (Jan) er deze week niet bij. Die ziektes van tegenwoordig laten maar niet los! Hopelijk zijn we snel nog eens allen samen, want het missen begint zijn tol te eisen. Toch hebben we deze week een hele scene gezet, en jawelllllll, het zit goed! Van goed naar beter, en van beter naar best! Deze rollercoaster is goed op weg, en zal een snelle vaart kunnen gebruiken. Gelukkig is dat bij rollercoasters altijd het geval, en moeten we ons geen zorgen maken.

Dames en heren,
appelen en peren,
boeren en boerinnen,
De volgende repetitie mag weer beginnen!!

(Shana)

Siegfried :: Repetitie tien

2011-02-19T23:17:00.001+01:00

Enkele weken geleden hebben we tijdens een repetitie versterking gekregen van Dirk en Andrea van Ensemble Leporello. Sindsdien maken we met rasse schreden vooruitgang. Dankzij de regietips van Dirk is Peter de afgelopen weken ontpopt tot een volwaardige regisseur die er echt voor gaat om de compagnie met visie te leiden. En een regisseur die zich professioneel opstelt, verwacht natuurlijk hetzelfde van zijn acteurs; wee ons gebeente als we over twee weken niet elke tekst tot in de puntjes beheersen! Verder hebben we ook al een keertje bezoek gehad van Lore, die met haar viool voor muzikale ondersteuning zal zorgen, en haar zus Ine. Ook Silke, onze kostumiste, is afgezakt naar Hasselt om een repetitie bij te wonen. De Siegfriedmachine draait als nooit tevoren, men zegge het voort.

(Christiaan)

Siegfried :: Repetitie vier

2011-01-03T20:06:00.001+01:00

We zijn nog steeds in feeststemming.

Een kerststronk, cadeautjes en cava konden niet ontbreken op de repetitie. Maar zo streng als onze regisseur is: eerst repeteren!

We zetten onze tanden in een volgende scène en ook deze kreeg langzaamaan vorm. Daarna was het tijd voor een eerste kleine doorloop van de gekende scènes. De overgangen verliepen nog een beetje rommelig, maar we zijn op de goede weg.

En dan… tijd voor ons geïmproviseerd feestje!! De kerststronk werd bovengehaald en de cadeautjes werden uitgedeeld. Shana had een unieke Cie Hatsjie-kerstbal ontworpen. Een echt collector’s item ;)

Ten slotte kregen we bezoek van onze ontwerper voor de affiche. Hij had enkele goeie ideeën op papier gezet. Samen klonken we op onze voorstelling: op SIEGFRIED!

(Inge)

Siegfried :: Repetitie drie

2010-12-28T12:43:00.000+01:00

Siegfried :: Repetitie twee

2010-12-15T19:00:00.001+01:00

Een nieuwe zondag, een nieuwe Siegfriedrepetitie.

We vlogen er meteen deftig in. Als er nog acteurs waren die niet door hadden dat we een zeer fysiek stuk zullen spelen, dan weten ze nu wel hoe de vork in de steel zit. De oefeningen die we in de voormiddag deden om ons in fysiek spel in te leven, waren niet van de poes. We hebben gelopen, gesprongen, gedanst. We hebben elkaar gewurgd, vergiftigd, neergestoken en doodgeschoten. We zijn gevallen en gevallen en gevallen en telkens weer vol moed recht gekrabbeld. We hebben gewaterd, gevuurd, geaardet en gelucht. We hebben ge-… tot alle spieren warm, soepel en theatre-minded waren.

En met succes! In de namiddag probeerden we de grote lijnen van de eerste scènes van het stuk te zetten. Dit ging wonderbaarlijk vlot. Er is een aanzet gegeven voor een aantal zeer leuke personages. Het zien van de resultaten van enkele uren werk maken mij zeer benieuwd naar wat er nog komen gaat.

Vast en zeker to be continued…

(Koen)

Siegfried :: Repetitie één

2010-11-29T21:29:00.003+01:00

De repetities zijn van start gegaan! Na een weekje intensief nadenken over de vragen die Peter ons had voorgeschoteld, vlogen we er stevig in. Na wat opwarmen, zijn we begonnen met improvisatieoefeningen. Zo leerden we elkaar als acteur kennen, en kregen we wat meer voeling met elkaar als speler. Daarna volgden oefeningen op fysiek spel, met masker, zonder masker,… en na 3u spelen begon de vermoeidheid toe te slaan. Een goeie vettige friet, en een eerste match ‘coinen’ later, konden we er weer tegenaan. We spraken over de personages, en probeerden vat te krijgen op de verschillende karakters. Nog eens de tekst doorlezen – met de prachtige achtergrondgeluiden van Inge – en voor we het wisten, zat de dag er al op. Een zeer productieve repetitie dus... op naar de volgende. Tot over twee weken!
(Shana)

Siegfried :: Eerste lezing

2010-11-29T21:27:00.001+01:00

Een nieuwe speler of twee, oude bekenden, een oud verhaal, een nieuwe tekstuitgave, een nieuw gebouw, een nieuwe rol, oude methodes, oude tradities, een oude regisseur, een oude naam, nieuwe foto's, een nieuwe blog, een nieuw tekstje, oude grappen, een oude 'damn it, ik kan niks meer vinden wat we gezegd of gedaan hebben dat oud of nieuw is', Peter, als gij nog iets weet moogt ge dat toevoegen.
Al het bovenstaande is deel van het tekstje, dus eigenlijk moogt ge niks toevoegen.
Wat hierboven staat is trouwens ook deel van het tekstje en deze zin zelf ook.
Deze ook.
Deze niet.
Grapje, toch wel.
Dit is flauw.
Daaag.

(Christiaan)

cie Hatsjie start met Siegfried

2010-11-01T11:55:00.001+01:00

Na twee jaar radiostilte is het zover.. cie Hatsjie maakt een nieuwe voorstelling!
Vanaf november starten de repetities voor "SIEGFRIED".
Voorstellingen zijn gepland vanaf mei 2011.

Voor het eerst wagen we ons aan een kindervoorstelling, over helden en prinsessen, en over koningen en barbaren. Over zwaarden, draken en de liefde. Maar ook over bedrog en wraak. Zoals je dat gewoon bent van cie Hatsjie, peilen we ook hier naar de destructieve kant van de mens.

De tekst is al klaar. Daar tekende Brecht Hermans opnieuw voor. Peter Hendrikx neemt de regie voor zijn rekening, en is in volle voorbereiding.

Naast één nieuw gezicht, bestaat de acteursploeg uit oude bekenden: Inge Brauns, Jan Dewit, Koen Ilsen, Christiaan Mommeyer en Shana Roomers.

Hou de blog in de gaten voor meer nieuws over SIEGFRIED!

Salomé :: Repetitie vijftien

2008-09-19T16:58:00.004+02:00

Vandaag één lange doorloop gedaan om wat details goed afgesteld te krijgen.
We staan, we zitten.
We staan en zitten en staan opnieuw.
Niet krabben, niet aan oog, niet aan kruis.
Verzet. Verzet. Verzet.
Het is vermoeiend maar we gaan voor de perfectie.
Opnieuw!
Staren. Kijken. Stil.
Opnieuw!
Meer oeh, grrtsj, tsja, oehhhh...!
Opnieuw!
Een vermoeiende, maar voldoening gevende dag.

(Christiaan, Koen, Nele, Peter)

Salomé :: Repetitie elf

2008-09-14T14:37:00.001+02:00

Het vak regisseur.

Gisterenavond na Atropa van Guy Cassiers de laatste trein Antwerpen-Hasselt gemist.
Als alternatief in Brussel overnacht, in mijn eigen bed, maar met een vroeger uur van opstaan: 6u30.
Op de trein geslapen, om 9u kwam ik aan.
Het plan om koffiekoeken te gaan kopen in de Panos draaide op niets uit: gesloten op zondag.
Dan maar naar een échte bakker.
Een zondagochtendzonnetje, het maakt een mens er soms wat weker op. Besloten om voor iedereen croissants en chocoladekoeken mee te nemen.
Da's wat anders dan 1/5 Race voor iedereen...

Om rustig te ontbijten zette ik me op de trappen van de kerk.
Een man met hond kwam langs.

Man: "Smakelijk!"
Ik: "Dank u."
Man: "Zijn er nu al winkels open?"
Ik: "Ja. De bakker daar twee straten verder."
Man: "Hazo."

Man: "Zijt gij een zwerver?"
Ik: "Nee."
Man: "Zijt gij dan een apostel? Een zendeling van God?"
Ik: "Nee."

Daarna stopte een auto naast hem en begon hij met de chauffeur ervan te spreken.
Merkwaardige dingen gebeuren altijd op zondagochtend.

Eenmaal op de repetitie bleef Christiaan achterwege.
Gebeld - maar zijn GSM stond uit.
Rondgebeld voor het nummer van zijn vaste lijn - maar ook daar antwoordde een apparaat.

De andere acteurs dan maar aan het werk gezet met het blokken van hun teksten.
Pieterjan heeft al wat muziek voor ons gespeeld.
Ikzelf heb de rest van de dag vrijaf genomen.

Dinsdag vliegen we er terug in.
Hopelijk voltallig.
En dan volgende zondag een extra repetitie.
Weer met koffiekoeken?

(Brecht)

Salomé :: Repetitie acht

2008-09-11T18:50:00.004+02:00

"nu acteert ge nog teveel"
"ja, goed, maar probeer eens wat minder te acteren"
"doe het eens helemaal neutraal"
"doe het eens helemaal anders"
"zo anders nu ook weer niet"
"gebruik desnoods de zuilen"
"je had nu ook weer niet de zuilen kapot moeten maken"

net iets meer dan twee weken voor de première.
tekst gekend? nog niet helemaal.
iedereen op post? bijna.
lukas was er. hij neemt de techniek voor zijn rekening.
nele (salomé) was er niet. zij werd op de filmset verwacht.

veel pit zat er vandaag niet in. maar hoe dan ook het gevoel gehad dat er eindelijk wat schot in de zaak begint te komen.
de eerste scènes beginnen stilaan een duidelijke vorm te krijgen.
al maakte de zon (en de spots) het repetitielokaal muf en was neles afwezigheid voelbaar, toch hebben we een eerste doorloop gedaan. zo krijgen we iets beter zicht op het geheel.

gelukkig kunnen we vanavond ontspannen.
we kijken de dvd-opname van Dood in Venetië bij Dimitri.
met mojito's.

(Christiaan, Koen, Peter, Pieterjan)

Salomé :: Repetitie zeven

2008-09-07T10:07:00.000+02:00

Salomé :: Repetitie zes

2008-09-07T10:04:00.006+02:00

Salomé :: Repetitie vijf

2008-08-30T21:29:00.003+02:00

Nee. Nee. Nee.

Of jawel.

Na een dikke, vettige, vadsige maand rust zijn de repetities terug in gang gezwierd. En hoe.

Pijn door de pauwen. Spierpijn, in mijn rug. Die onnozele pauwen.

Toch niet zo lang bezig geweest, twee pagina’s, wel intens. Intens. Veel dingen herhaald. Herhaald.

En uitgegleden op het podium. Nog pijn. En bloed. Bloed, maar geen vleugels. Misschien is dat een teken, ik weet dat niet. Je moet niet in alles wat je ziet tekens zien, maar het einde van het podium heb je best wel gezien, anders ben je gezien. Gezien.

Oh, oh. Water. Dorst.

Wat nog allemaal. Chrysolieten, opalen en chalkedonische – moet dat niet chalsedonische zijn? Zwijg. Jij met je geschreeuw altijd! Ik heb te veel geschreeuwd. Nog meer pijn, aan mijn stem deze keer.

Uitgebeelde zinnen. De zuilen liggen klaar. Vadsig vertellen. Jiujitsu op een stoel . En andere dingen.

Wat wou ik zeggen. Wat was het. Ah, ik weet het weer.

Wat een tekst.

(Christiaan)

Salomé :: Repetitie twee

2008-07-19T17:41:00.001+02:00

Vandaag hebben we de hele dag gedanst.

Met elkaar, tegen elkaar, onder en boven elkaar. En soms verwijderd van mekaar. Zeer intens, zeer krachtig, bij momenten zelfs zwoel en opwindend. Salomé is begonnen.

We genoten het gezelschap van Dimitri, een graag geziene gast op repetities van Cie Hatsjie. Naast een enorme lichamelijke explosiviteit zorgde hij ervoor dat we steeds in paren konden werken. We zochten in de eerste oefeningen naar agressie. We probeerden verschillende manieren uit om de agressieve kracht tussen twee mensen naar voor te halen. Door telkens te wisselen van partner ontwikkelden we al snel een uitgebreid lichamelijk 'vocabularium'. De bewegingen werden nog aangescherpt door ze in groep te herhalen, te kopiëren en uit te breiden. We kronkelden door mekaar, zochten naar allianties en gedeelde vijanden, daagden mekaar voortdurend uit. En Brecht keek goedkeurend toe.

In de namiddag probeerden we een heel ander soort spanning. Dezelfde bewegingen werden nu gebruikt om elkaar te verleiden. Al snel merkten we dat agressie en verleiding sterke partners zijn, met een gedeelde vriend, seks. Wat kans maakte op een heuse orgie, resulteerde echter in enkele zeer krachtige beelden. In steeds vervormende kluwens van elkaar aantrekkende en afstotende spelers. Salomé kreeg een eigen taal, een taal van blikken, uitgestrekte armen en huiverende lichamen.
Voor we het wisten, was het vijf uur. En waren we weer een veertigtal blauwe plekken rijker. Heerlijk, zo'n dag.

(Peter)

Salomé :: Repetitie één

2008-07-17T19:16:00.001+02:00

Een gevarieerde eerste repetitie.

Beginnen deden we naar goede gewoonte met een opwarming. Gelukkig vonden we in de repetitieruimte nog een rondslingerende cd van Queen om onze spieren op los te gooien. Al gingen we na de opwarming meteen terug zitten om scène één uitvoerig te analyseren. Daarna konden echter de oefeningen beginnen. Kijken naar de maan, kijken naar Salomé. Niet alleen in de tekst is "kijken" een leitmotief, ook in het spel zorgt het voor een intense spanning.

Na de middag vervoegde Peter het gezelschap, die net een geslaagd sollicitatiegesprek achter de rug had. Hij mocht meteen beginnen met het vertellen van een griezelverhaal. Na meer grap dan griezel kwamen er dan toch verhalen en vooral een interessante vertelstijl bovendrijven. Die stijl pasten we vervolgens toe op enkele tekstfragmenten. Van bezwerend spreken onmiddellijk overgaan tot losjes vertellen, is niet zo makkelijk als het lijkt. Maar wij kunnen dat. Dus konden we op het eind van de dag overgaan tot het echt spelen van de scène. Alles viel vanzelf al heel erg in de plooi. Een veelbelovende start.

(Brecht)

Salomé

2008-06-27T23:29:00.002+02:00

2008-04-21T12:10:00.002+02:00

De theatermolen komt weer op gang.
In de zomer zal Compagnie Hatsjie repeteren aan een nieuwe voorstelling: Salomé.
Voorstellingen zijn voorzien voor september-oktober 2008.
De eerste bijeenkomst is intussen al een feit.
Ook de tekst is er al: een bewerking van Oscar Wildes meesterwerk, geïnspireerd op het bijbelse verhaal over Johannes De Doper. Hij is gevangen genomen door koning Herodes, de stiefvader van Salomé. Herodes wil niet dat iemand Johannes te zien krijgt. Daarom wil Salomé hem graag zien. Ze verleidt één van zijn bewakers ertoe de man aan haar te tonen. Op slag borrelt een diep verlangen in haar op. Salomé walgt van Johannes, maar verlangt tegelijkertijd in te gaan tegen het verbod van Herodes.
Op een avond blaast koning Herodes uit op het terras van zijn paleis. Hij vraagt Salomé voor hem te dansen. In ruil krijgt ze alles wat ze maar wilt. Salomé danst. En in ruil wilt ze het hoofd van Johannes De Doper.

De rollen zullen worden gespeeld door Nele Guiljam, Peter Hendrikx, Pieterjan Hermans, Koen Ilsen en Christiaan Mommeyer.

Een nieuw stuk, een nieuwe site.
Compagnie Hatsjie verhuist in afwachting van een "echte" site naar http://myspace.com/ciehatsjie. Naast een blog vindt u daar ook plaats voor foto's, filmpjes en allerhande info. En u kan er - last but not least - vriend worden van cie hatsjie en reacties/boodschappen/uw ideeën over theater/... delen met ons en met de wereld.

Cie Hatsjie speelt Edmond

2008-02-08T14:24:00.001+01:00

Wat vond u van Edmond?

Wij zijn erg benieuwd naar uw mening,

dus laat snel uw reactie achter onder dit artikel.

Repetitiedag 16 (02 februari)

2008-02-02T17:58:00.001+01:00

Repetitie in kc BELGIE.
Hier moet het volgende week allemaal gaan gebeuren.

Na een korte opwarming bruisen we van energie.
We spelen sterk - alles is weer frisser.
Misschien omdat we een tijdje niet hebben gespeeld,
of omdat nu alles echt is.
De echte ruimte, echte kostuums, echt zand en ook echt bier.
Maar de hoeveelheid die we tussen de flarden tekst door kunnen drinken, valt tegen...

Repetitiedag 15 (26 januari)

2008-01-26T14:33:00.000+01:00

Repetitiedag 14 (20 januari)

2008-01-20T20:03:00.001+01:00

Het begint allemaal te korten...

Vandaag nog maar eens een doorloop gedaan.

Een veelbelovende start, bruisend van energie en spelplezier; maar aan het eind zakt alles plots in als een pudding.

We moeten blijven geloven in wat we vertellen, de verbazing met Edmond delen.

Maar het wordt moeilijk om te weten hoe we met ons tweeën het stuk nog net dat tikkeltje meer kunnen geven.

We repeteren wel, maar boeken we ook nog vooruitgang?

Daarom zullen we het volgende week anders doen: tekstrepetitie.

Elke zin en elk woord moeten we kennen, en daarbij heel goed weten wat we moeten doen.

Als we dan de week daarna opnieuw de vloer opgaan, zou alles een stuk strakker moeten zitten.

En misschien nog eens wat mensen uitnodigen, om eens te kijken en feedback te geven.

Missen we dan toch een regisseur?

Nèèèèèh...

(Maar misschien wel een dramaturg.)

Repetitiedag 13 (13 januari)

2008-01-16T14:55:00.000+01:00

Zondag de dertiende, en de dertiende repetitie.
Het liep dan ook echt niet goed.

Geen energie, de teksten gaan niet vlot.

Kortom alles loopt in't honderd.

Misschien zou het beter zijn om de nacht voor de repetitie vrij te houden voor rust in plaats van de kroning van prins carnaval te vieren in Zonhoven...

Repetitiedag 12 (06 januari)

2008-01-06T13:40:00.000+01:00

Een nieuw jaar, een nieuwe repetitie.
We hebben nog maar een maand te gaan...
De stress is echter nog ver te zoeken.
Deze repetitie verloopt zeer ontspannen.
We spelen met de teksten en de personages.
We voegen elementen toe die van onszelf zijn, en dat is heel leuk.
Het zit allemaal niet meer zo strak als zou moeten,
maar we zorgen er wel voor dat dat terugkomt.

Qua ongevallen wel twee gesneden vingers:
Brecht snijdt zichzelf bij het doorsnijden van een touw.
Dimitri snijdt zichzelf bij het vasthouden van een mes.
Scherven brengen geluk. Bloed ook?
Wij zijn duidelijk twee Edmonds.

Interviews op YouTube

2008-01-01T22:50:00.000+01:00

Vanaf heden online: twee officiële Cie Hatsjie-interviews.
Brecht interviewt Dimitri en Dimitri interviewt Brecht.
Over Edmond, over Cie Hatsjie en over theater.
Het geluid is niet van denderende kwaliteit - excuses daarvoor - maar laat dat de pret niet deren.

Nu te vinden op:
http://www.youtube.com/watch?v=iRHfp-F_BoA (Dimitri interviewt Brecht)
http://www.youtube.com/watch?v=D6DVigeHNXM (Brecht interviewt Dimitri)

Repetitiedag 11 (28 december)

2007-12-28T21:15:00.000+01:00

Opnieuw een lange repetitiedag met veel werk voor de boeg.
De voormiddag vliegt voorbij terwijl we de overgangen tussen de verschillende scènes nog eens overlopen.
Waar duurt het te lang? Hoe vullen we dat op?
We zijn er wel een paar uur zoet mee.

Om een uur of één dan telefoon: Karel komt kijken..... Maar zit wel in Stevoort.
Of was het Stokrooi?
Gelukkig weet hij uiteindelijk toch Kermeta te vinden.
We spelen voor hem een veel betere doorloop dan gisteren, waarna hij een lijstje met opmerkingen en vragen klaar heeft.
Karel zet ons aan het denken en biedt ons zo een paar nieuwe inzichten.
Dat is maar goed ook, want zo blijft Edmond nog een zoektocht.
We mogen niet te snel tevreden zijn en ons vastpinnen op wat gemakkelijk is.

Nadat Karel ons dan weer verlaten had, hebben we elkaar nog geïnterviewd.
Binnenkort te zien op YouTube.
Kwestie van de andere pers voor te zijn....

Repetitiedag 10 (28 december)

2007-12-28T00:31:00.001+01:00

Belangrijke dag.

In de voormiddag een halve doorloop en daarna een lang gesprek.

De samenwerking is voor ons allebei niet volledig naar verwachting.

Misschien is zo'n hechte vriendschap niet goed voor een toneelstuk.

Of misschien is toneel wel niet zo goed voor hechte vrienden.

In positieve zin weten we nu dat deze samenwerking onze vriendschap niet zal schaden, en dat we ons allebei amuseren als Edmond.

Maar toch zijn er hier en daar enkele frustraties die moeten worden gelucht.

Dat is normaal in een werkproces, en daar moet ook plaats voor zijn.

's Middags wel een hele doorloop, opnieuw met gasten: Pieterjan en Peter.

Jammer dat de energie niet goed zit - zowat alles loopt mis.

Toch positieve reacties, en enkele zeer nuttige opmerkingen.

Iets om mee te nemen naar de volgende repetitie (maar voor vandaag is't wel genoeg).

Edoch; de dag is nog niet ten einde.

Brecht en zijn bompa werken nog een tijdje door aan het belangrijkste decorstuk: de schelp kan nu rechtop staan.

En Dimitri krijgt bezoek van Bart Van Craeyevelt - de stem van scène één.

En als je denkt dat twee vrienden elkaar dan wel genoeg hebben gezien,

dan is er nog bier en vertier: Carcaconne en Saboteur.

Is dit nog wel gezond?

Repetitiedag 9 (26 december)

2007-12-26T19:23:00.000+01:00

Tweede kerstdag; Dimitri met een kater.
Een zware. Tot bloedens toe.
Net Edmond.

Vandaag repeteren we in de lokalen van Kaboekie met een gast: Wouter "Bavo" Claes.
Hij mag onze allereerste doorloop meemaken.
En tekst voorzeggen, waar wij hem vergeten.

De eerste doorloop gaat nog wat moeizaam
-- is't het vroege uur of is't de kater? --
maar bij de tweede en derde gaat het al veel beter.
De juiste energie, het omkleden gaat vlotter en de tekst loopt meer en meer gesmeerd.
Nu wordt het pas echt leuk om te spelen.
En ondanks zijn beperkte rol, vindt Wouter dat gelukkig ook.

Repetitiedag 8 (24 december)

2007-12-24T19:40:00.000+01:00

Als scherven geluk brengen, is de eerste van een reeks lange repetitiedagen knallend van start gegaan:

nog niet begonnen en één glas al aan diggelen...

Gelukkig zitten we wel in een oude vertrouwde omgeving:

de kelder van zaal Kermeta - de stamplek der Hatsjie-repetities.

Dit lokaal heeft al veel zweet - gelukkig niet al te veel bloed - en toch al enkele traantjes gezien over de jaren.

Altijd een fijn moment om er weer te zijn.

Als eerste - na het opruimen van de scherven - hebben we de kostuums uitgetast.

Veeeeeel kostuums. Vermoeiend!

En dan moeten we nog oefenen op het snel uit en aan krijgen ervan...

Maar het echte werk was toen nog niet begonnen:

Alle scènes één voor één nog eens herhalen.

Eerst speelt de ene Edmond, daarna de andere.

Dat is dus dubbel werk.

Geen wonder dat we daar van elf tot vier uur aan hebben gezeten.

Op't eind was het wel genoeg geweest; allebei pompaf.

Maar het betekent wel dat we woensdag kunnen beginnen met het hele stuk te spelen.
Dan zullen we ons pas echt in Edmond kunnen smijten.

Wij kijken ernaar uit!

Repetitiedag 7 (16 december)

2007-12-16T21:45:00.001+01:00

Zaterdag: repetitie afgelast wegens staking nmbs.

Zondag: repetitie loopt vertraging op wegens defecte wagon.

Reizen met de trein is altijd een beetje avontuur; maar niet erg bevorderlijk voor de concentratie.

Veel gelachen deze repetitie, maar ook serieus gewerkt.

We hebben de laatste scènes bereikt en het einde gespeeld.
En gevierd met jenever.

Repetitiedag 6 (09 december)

2007-12-10T13:43:00.000+01:00

Korte scènes, maar een lang gesprek.
Elke samenwerking heeft een evaluatie nodig.
Zitten we nog op het goede spoor?
En vooral, zitten we nog op hetzelfde spoor?
Blijven zoeken en
Blijven vragen.
Dat is ook wat Edmond doet.
Al nadert hij zijn einde:
Volgende week de laatste scènes.
Februari komt in zicht.

Repetitiedag 5 (02 december)

2007-12-02T17:00:00.001+01:00

Vijfde repetitie en nu al over de helft.

Zeer belangrijke scène, zowat het middelpunt.

Edmond ontmoet Glenna.

Opnieuw een heftige scène, maar wel heel fijn om te spelen.

Als je geen koppijn hebt toch..

Repetitiedag 4 (19 november)

2007-11-20T14:39:00.000+01:00

Heftige repetitie.
Dimitri met een jetlag.
Edmond begint uit zijn schelp te komen.
Op vier scènes tijd verandert hij van William H. Macy naar Terminator Jack.
Wie is Jack?
De pooier, de verpander of de receptionist?

Humo lezen kan ernstige gevolgen hebben.

Repetitiedag 3 (10 november)

2007-11-10T17:45:00.000+01:00

12u30: Samen naar Hechtel om pruiken te kopen.
Veel gepast, veel gelachen, veel gekocht.
Er zitten een paar lekkere hoeren tussen.

13u30: Repetitie.
De pruiken komen meteen van pas.
Nu nog opzoeken hoe de Venus van Botticelli precies staat
en dan met een minirok in't zand gaan zitten.
Verder ook nog kop in't zand en zand in kop.
En ziedaar: een officiële productiefoto.

PS: Nog meer zien van achter de schermen?
Cie Hatsjie staat nu ook op YouTube!

Repetitiedag 2 (28 oktober)

2007-10-28T14:04:00.000+01:00

Dimitri heeft een dilemma: te veel vrouwen.

Vrouw van Edmond, hoer 1 en 2 en 3, en dan nog Edna en Glenna.

Is het niet een beetje van het goede teveel?

Dimitri zijn spel is te mannelijk (verwijfd doen gaat mij niet af)

Maar zijn al die personages wel vrouwen?

Eigenlijk zijn zij toch het spiegelbeeld van Edmond,

dan mogen we Edmond (een man) door hen heen zien.

Dilemma één opgelost: ook in een jurk is Dimitri een man.

Repetitiedag 1 (06 oktober)

2007-10-06T19:45:00.000+02:00

Na de eerste lezing vorige week, de eerste repetitie.

Eerste repetities zijn altijd een beetje onwennig.

Je hebt eigenlijk nog geen idee wat je precies met de tekst wilt doen,

je weet nog niet hoe de personages ineen zitten en je moet ook nog wennen aan elkaar.

In dit geval is het vooral wennen aan het alleen zijn met elkaar. Met z'n tweeën.

Maar uiteindelijk komt het neer op alles wat in je opkomt aan elkaar durven zeggen.

Stomme ideeën leiden in herwerkte vorm soms tot geweldige regievondsten.

Zo kan je na heel veel liedjes luisteren tot het besluit komen dat je vooral de stilte mooi vindt.

Of na experimenteren met sigarettenpakjes, kaarten en een ingebeelde zandbak toch op iets heel anders komen.

Het is veel zoeken. En dat is zeker zo in het begin, en zeker als je maar met twee bent.

Maar de ideeën komen, twee scènes hebben we al gerepeteerd.

Edmond is vertrokken.

edmond

2007-09-30T03:46:00.000+02:00

nieuw toneelstuk: edmond van david mamet; in een cie HATSJIE versie; gemaakt en gespeeld door Dimitri Neefs en Brecht Hermans.

Recensie op UrbanMag

2006-10-11T11:01:00.000+02:00

Op de website van UrbanMag is een recensie verschenen over onze voorstelling Dood in Venetië.

Voor de link, zie links.
(op deze site rechts)

Premiere (8 september)

2006-09-09T12:51:00.000+02:00

Pieterjan

Een half uur voor de voorstelling. Spanning in de kleedkamer, stilte in de zaal. Pieterjan speelt rustig enkele noten op zijn gitaar. Adem in. Zodadelijk gaat het beginnen. Nu is het 'voor echt'.

Overdag deden we nog een laatste doorloop, een soort generale repetitie. Niemand wou het achteraf echt uitspreken, maar... Wat was die slecht! Gelukkig maar, want volgens de traditie betekent een slechte generale een goede première.

Tussendoor werden we ook nog geïnterviewd door Petra van Hasselt Lokaal. Mooie manier om elkaar ook nog wat beter te leren kennen. Dat Dimitri politieschool gaat volgen, dat was immers nog niet bij ons bekend. En dat Inge een bijzondere voorkeur heeft inzake haar droomjob...

Maar dan was het zover. Even een opwarming voor de concentratie en de stem, en daarna was het acht uur. Het café van Kunstencentrum België zat al vol. Maar voordat de camera goed stond om het stuk te filmen, voordat het lampje bij de techniek was gemaakt en voordat alle emmers op hun plek stonden, ... was het al twintig na acht. Ach. Een goed stuk moet te laat beginnen. En dat is handig voor laatkomers. Al hadden we daar niet zoveel last van, het was vooral jammer dat sommige mensen gewoon niet meer binnenkonden omdat het uitverkocht was. Ach. Morgen spelen we nog eens. En de zestiende in Gent.

Maar dan was het zover. De deur ging dicht, het zaallicht uit, de eerste spot aan. Dimitri komt op. We zijn vertrokken. En hoe! De aanwezigheid van een voltallig publiek geeft een extra kick, waardoor Dood in Venetië er beter staat dan ooit. Emoties, spanning en een heel klein beetje gruwel op het einde. En na een uur en een kwartier is het alweer voorbij. Applaus. Daar doen we het voor!

Wijn in de kleedkamer. Een warm onthaal in het café. En daarna nog wat afzakken. Bier. Wodka. Sigaretten. Wij hebben iets te vieren en schuwen niets. Het wordt een hete nacht.

Repetitiedag 21 (7 september)

2006-09-07T20:42:00.000+02:00

Brecht - schoenen van respectievelijk Inge en Peter

Hij zit erop, de laatste repetitiedag.

Nele kwam in de voormiddag dus deden we nog een doorloop met techniek. Die knalde zo geweldig dat we al na deze ene doorloop zijn gestopt, veel vroeger dan anders. Het heeft immers ook geen zin als het goed zit het stuk toch nog zo vaak te spelen dat we het allemaal beu worden. En goed zat het. Van Dimitri's eerste stapjes tot de laatste lichtschakel (die van aan naar uit). Dat belooft dus voor de première morgen. Die overigens volledig is uitverkocht.

Maar daar hield de pret van vandaag nog niet op.

Eerst was er een filmpje van Nele met Anke en Dimitri in onvergetelijke rollen - en daarna een drink op een Hasselts terrasje. Mét verwarming. Er werd gedronken, door sommigen gegeten en door anderen gezoend. Onder andere schoenen.

Laat Hasselt heter zijn, dan ooit tevoren!

Repetitiedag 20 (6 september)

2006-09-06T23:12:00.000+02:00

Inge - Wim - Christiaan - Dimitri - Peter

Door de opgebroken straat is het een beetje moeilijk er te geraken, maar sinds vandaag zaten we dan toch terug in Kunstencentrum België. Dankzij de try-out heeft iedereen veel vertrouwen in het stuk. Zoveel dat we eigenlijk liever meteen weer zouden spelen dan nog extra repeteren. Maar dat moet. Puntjes op de i zetten en zo.

Wim heeft het afgelopen weekend een lichtplan in elkaar gestoken - en maandag zijn de tribunes geplaatst en de lampen opgehangen. Vandaag hebben we gekeken of alles goed hing (helaas moest Wims discobol er meteen uit...) en 's middags kwam Nele langs. Zij zal tijdens de voorstellingen van het komende weekend het licht bedienen.

Twee doorlopen en een heel lang gesprek over waarom wie wat zegt en wat dat kan betekenen voor het personage zelf en voor anderen. In plaats van om vijf uur stopten we pas om half zeven. Alles voor de kunst. Leve het theater.

's Middags werd er gegeten bij frituur Annick, de beste frituur van België volgens testaankoop. Onder lichte dwang van Inge ging ook Wim mee. Hij heeft echter al een vriendin.

Try-out (2 september, MishMashFestival, VillaBasta, Houthalen)

2006-09-02T20:00:00.000+02:00

Anke - Christiaan - Elly

try-out in de deusjevoo zaal.

een klein publiek, net genoeg.

het was even spannend omdat we niet op voorhand konden repeteren zoals gepland (dubbele afspraak. en de anderen waren eerst..) maar uiteindelijk stond de voorstelling er. en hoe!

zonder techniek, op een heel andere locatie dan gewend... en toch. sommige scènes zaten beter dan ooit. de beelden waren mooi, de teksten raak. het geheel was spannend, ontroerend, en gewoon geweldig sterk.

maar het leukste moment is natuurlijk wanneer het applaus start. en inge met een handdoek rond haar haren gebonden de anderen vervoegde op het podium. zodat ze allemaal - 6 acteurs en 1 muzikant - met een diepe buiging het publiek konden bedanken.

als dit het effect was bij de try-out, dan gaat het volgende week mét de juiste belichting in de perfecte locatie pas echt losbreken!

Repetitiedag 19 (1 september)

2006-09-02T11:12:00.000+02:00

Anke en Elly

Spelen in Kunstencentrum België is als thuiskomen. Wat een zalig gevoel. De ruimte voegt meteen een supersterke sfeer toe aan het stuk. En we hebben plaats om te lopen! Dat brengt natuurlijk ook wel moeilijkheden met zich mee: het wordt beter uitrekenen wanneer je achteraan moet vertrekken om op het juiste moment vooraan te staan. Maar dat geeft ook dat Dimi's luide passen veel langer en sterker klinken.

Lichtspecialist Wim heeft ondertussen alles in de gaten gehouden en na de laatste doorloop heeft hij een lichtplan in zijn hoofd. Maandag wordt het opgebouwd, woensdag kunnen we ermee aan de slag.

Kostuums - emmers - livemuziek - ... Eén ding werd duidelijk vandaag: het stuk staat er.

Repetitiedag 18 (31 augustus)

2006-09-01T11:40:00.000+02:00

Elly - Dimitri - Anke

Met Christiaan toegevoegd aan het rijtje, heeft nu zowat iedereen te kampen gehad met ziekteverschijnselen. Gelukkig was hij na een beetje rust wat opgeknapt en kon hij er in de namiddag toch bij zijn. Net als Pieterjan en Laura. De hele groep was dus compleet om een doorloop neer te zetten. Het stuk begint er te staan, maar er zijn zo van die vervelende regisseurs die nooit tevreden zijn...

De laatste repetitiedag in de catecheselokalen van Kiewit, morgen mogen we naar Kunstencentrum België - onze echte thuishaven. Dan hebben we eindelijk ook wat meer plaats. Nu is het vaak twee passen zetten, en je bent al op de plek waar je moet zijn. Weinig tijd voor spanningsopbouw dus. En dat is net zo belangrijk in dit stuk.

Spanning!

Wij voelen hem in ieder geval al.

Repetitiedag 17 (30 augustus)

2006-08-30T18:47:00.000+02:00

Elly - Peter - Christiaan - Inge - Pieterjan - Dimitri - Anke

Vandaag een belangrijk moment: de eerste doorloop. Het duurde twee en een half uur voor we erdoor waren gesukkeld - terwijl het stuk één tot anderhalf uur zou moeten duren. Maar dat is normaal. Sommige scènes zaten alweer wat verder weg in het geheugen en moesten nog eens worden opgefrist. Wanneer we morgen en overmorgen het stuk vaker zullen spelen, zal het steeds beter gaan. Vandaag sloeg iedereen nog in paniek bij scène zes - ook wel "de dansscène" - maar morgen zal dat vast al niet meer gebeuren. Zeker met Pieterjans muziek erbij, kán het niet stuk.

Repetitiedag 16 (29 augustus)

2006-08-29T18:38:00.000+02:00

anke en christiaan

Veel en vermoeiend. Er is haast geen enkele scène waaruit we niet een stukje hebben gedaan vandaag, zo lijkt het. Gelukkig was er een stevige opwarming met veel plezierige spelmogelijkheden.

Later op de dag was er bezoek van lichttechnicus Wim die ons zal helpen een lichtplan te maken. Vooral het feit dat ons decor mogelijk is, is een grote opluchting.

En geflyerd is er dan ook nog. Zo'n tweehonderd flyers de deur uit. Acht verschillende, voor de verzamelaars.

Nog even en het stuk staat er. Morgen komt Inge terug en zijn we eindelijk weer eens allemaal paraat. Na de laatste scènes te hebben gezet, zal dan het doorlopen kunnen beginnen.

Repetitiedag 15 (28 augustus)

2006-08-28T22:56:00.000+02:00

officiële productiefoto: inge - christiaan - peter

Algemene goedkeuring decor (bovenste deel ervan).

Voor de eerste keer een elektrische gitaar in een gebouw van de kerkfabriek.

En een vernieuwd-verbeterd einde.

De laatste repetitieweek is aangebroken!

Repetitiedag 14 (25 augustus)

2006-08-26T17:43:00.000+02:00

anke - peter - laura - dimitri

The return of Inge and Peter. En dat hebben ze geweten.

Deze dag was één van de meest technische repetities tot nu toe. Al die schuingedrukte tekst, wie staat waar en met wie en waar gaat hij naar toe? Je moet er je hoofd zo bijhouden - en dat op een vrijdag!

Gelukkig kon er tussenin even worden gedanst. Al vereist dat natuurlijk óók weer denkwerk. Maar zelfs Laura verliet even haar afstandelijke dramaturgiestoel en ging meedoen. Dat we dáár geen kiekje van hebben!

Met een eerste emmer - gevuld met snoep - werd de eerste repetitieweek afgesloten. Of toch voor de acteurs. In het creatieve Compagnie Hatsjie-atelier werd nog tot laat doorgewerkt aan het decor. Helaas kan daar nog niet teveel over worden gezegd; zelfs niet op deze blogspot. Maar het wachten zal worden beloond!

Repetitiedag 13 (24 augustus)

2006-08-25T00:19:00.000+02:00

elly

Dertiende repetitie, ongeluk?

Inderdaad: Peter is nog steeds ziek en Inge kan er niet bijzijn wegens haar studies.

Gelukkig is wél Laura er vandaag, zodat alles binnen de dramaturgisch verantwoorde perken blijft.

Met scène vier in een eerste schets gezet, kunnen we vanaf nu al iets meer dan de helft van het stuk in één doorloop spelen. Al zal dat moeten wachten tot morgen, met de hopelijke terugkeer van Peter en Inge.

Repetitiedag 12 (23 augustus)

2006-08-25T00:05:00.000+02:00

brecht - christiaan - inge

Dimitri draagt vandaag schoenen met hakken: echte cowboyboots. Zijn lichaamshouding en spel veranderen onmiddellijk.

Christiaan mag vandaag eindelijk eens uit zijn strakke spel treden om een fles wijn (niet) te openen.

Inge maakt vandaag haar eerste toneelkus mee. Een spannend moment. Drie seconden.

En daarna is er smurfentaart én een appelflap. Terwijl er ook al wafels waren.

Maar de bakkersvrouw vindt het prima, dus wie zal daaraan tornen?

Het enige spijtige is dat Peter vandaag ziek is. Veel beterschap!

Repetitiedag 11 (22 augustus)

2006-08-24T23:55:00.000+02:00

elly - christiaan - dimitri - anke - inge

Super om alle acteurs samen te zien - ook al staat Peter niet op de foto. Het is niet lang meer voor onze try-out, maar dat zorgt juist voor een goede vaart en discipline. Of het is een handig chantagemiddel voor de regisseur wanneer de discipline even tekort schiet. Maar dat laatste is begrijpelijk: verschrikkelijk vermoeiend is het te staan, te wachten en spanning vast te houden tot dat ene moment dat je even een zin hebt - die dan meteen opgevolgd wordt door één of andere regieaanwijzing, waardoor je van voor af aan mag beginnen. Maar ach. Wie heeft ooit beweerd dat acteren gemakkelijk moet zijn?

Repetitiedag 10 (21 augustus)

2006-08-21T22:00:00.000+02:00

dimitri

Eerste repetitie van onze tweede periode.
Vandaag in alle rust gewerkt met Dimitri (en tot zijn moeder aan de deur stond ook Peter) aan de proloog.
Het is niet gemakkelijk om vanuit het niets plots in een personage te stappen dat je nog moet leren kennen. Maar Dimitri was al snel aardig op weg. En dat met een stinkende emmer; en een zweem van mist die een zweem van een zwip werd.
Ondertussen had Anke contact met het bedrijf Van Cranenbroek uit Opglabeek en sinds vandaag weet Elly dat de bussen 2 - 18a en 48 stoppen aan Kiewit Kerk.
Morgen komen we allemaal samen.
Het zal de eerste keer zijn dat alle acteurs bij elkaar zijn. Geweldig!

Eerste Lezing (12 augustus)

2006-08-20T01:18:00.000+02:00

Laura en Dimitri

Eerste lezing van Dood in Venetië.

Plots wordt het concreet.

Gelukkig is alles vlekkeloos verlopen, niemand die na het lezen wou opstappen.

Benieuwd naar hoe deze tekst tijdens de repetities volgende week vorm zal krijgen...

(Brecht)

Repetitiedag 9 (15 juli)

2006-07-31T10:21:00.000+02:00

dimitri - christiaan - elly

De laatste repetitiedag; en dat mocht wel. Vermoeidheid begint toe te slaan - niet in de laatste plaats bij mij. Vandaar de beslissing om van de laatste dag een leuke dag te maken.

Met behulp van academisch achtergrondmateriaal over de commedia del' arte zijn we gaan nadenken over dimitri's personage Brighella, en de manier waarop hij zou kunnen bewegen. Vooral veel improvisatie, en dat in openlucht.

Na een hindernissenparcours en het zoeken van een fles water terwijl je op een bepaalde manier beweegt, hebben we Kermeta definitief achter ons gelaten. We trokken naar buiten, richting de Hasseltse Grote Markt. Daar hebben we tussen het volk enkele improvisatieoefeningen gedaan die gebaseerd waren op emoties uit het stuk. Voorbijgangers verklaarden ons wellicht gek; maar wij waren allang blij nog eens de zon te kunnen zien.

(Brecht)

Repetitiedag 8 (14 juli)

2006-07-31T10:15:00.000+02:00

brecht

Na een welverdiende vakantie, was het weer een week geleden dat ik meegedaan had aan de repetities. Het was een hele verassing wat er tot nu toe al gerealiseerd was. De verschillende acteurs hadden enkele scènes bedacht via improvisatie en deze toonden ze dan aan mij. Stiltes, dat is wanneer men niet spreekt: dat zegt mijn moeder altijd. Maar ze heeft ongelijk. Gedurende de verschillende stiltes werd er ongelofelijk veel verteld. Tijdens de vorige repetities werd er ook aan spanningen gewerkt. Ik voelde geen gewone spanning maar echte elektriciteit. Ik heb het gevoel ongelofelijk veel gemist te hebben, maar morgen is er opnieuw een dag.

(Dimitri)

Repetitiedag 7 (13 juli)

2006-07-31T09:58:00.000+02:00

anke

Repetitiedag 6 (12 juli)

2006-07-31T09:51:00.000+02:00

Repetitiedag 5 (11 juli)

2006-07-12T17:55:00.000+02:00

anke - inge - brecht - christiaan

Alweer een repetitie die veel materiaal opleverde.Ondanks het gemoedelijke tempo hebben we een zeer sterke scène bedacht die wel eens min of meer de opening van het stuk zou kunnen worden. Vrij luchtig – met zonnecrème en wijn – maar toch erg spannend. En de personages krijgen ook meer vorm. Al blijft het toch benieuwend hoe ze in de komende dagen en weken zullen evolueren.Er is veel gepraat vandaag, over welke kant het stuk op moet. Het hoeft er niet allemaal realistisch uit te zien; maar de spanning moet je echt voelen. Probeer dat maar eens uit te leggen en via oefeningen op te wekken. Het is vaak improviseren, herhalen en voetje voor voetje te werk gaan. Niet altijd even leuk. Maar aan het eind van de dag heb ik toch weer een blad vol nota’s waar ik zo mee aan de slag kan.Wat missen de mensen die op vakantie zijn veel: de ontwikkelingen van het stuk binnen de repetities, maar ook de spannende gesprekken daarnaast. Bij het middagmaal of een drankje bij Marcel... Geen enkele privézaak blijft ontsloten.

(Brecht)

Repetitiedag 4 (10 juli)

2006-07-12T17:52:00.000+02:00

anke - elly - inge

Een mens moet in zijn leven alle hoeken en kanten van het vaderland gezien hebben. Gent-Hasselt is amper twee uur treinen. Alles voor de kunst.
Een eerste repetitiedag kan voor mij nooit stuk. Ik zit immers boordevol goesting, enthousiasme en een gezonde portie nieuwsgierigheid. Vraag mij niet waarover dit stuk zal gaan want ik ben niét op de hoogte en ik voel mij daar, voor een keer, uitzonderlijk goed bij. Men kan mij een gebrek aan interesse of gerichtheid verwijten, maar ik ben de laatste tijd steeds meer van mening dat het goed is bij tijd en wijle een dobberend vlot te zijn. Niet wetend waarheen, niet wetend waarom. Het zij zo en we zien wel waar het ons brengt. Als mij gevraagd wordt de lichaamsdelen van mijn geliefde te beschrijven en mij gewillig te laten omringen door knappe vrouwen, dan vraag ik mij niet af welke perverse gedachte Brecht nu weer bezighoudt en waarom ik zonder ophouden in geuren en kleuren weet te vertellen over die, overigens onbestaande, doch onnoemelijk knappe man van me. Ik laat me dobberen doorheen het moment en strand even later weer aan. Op ongekende oorden.

(Elly)

Repetitiedag 3 (08 juli)

2006-07-09T17:55:00.000+02:00

inge en christiaan

En toen waren we nog met vier…maar de vierde kwam wel een beetje te laat!

Terwijl Anke en Christiaan onder het toeziend oog van Brecht zich aan het opwarmen waren, zat ik tussen de honden- en kattenharen bij de dierenarts.
Met een klein hartje trad ik om half twaalf het repetitielokaal binnen. Te laat omdat mijn puppy het zo nodig vond om ziek te worden.
Van zodra ik er was, zette Brecht ons onmiddellijk aan het werk met een prachtig gedicht. Dit ging echter niet onbewogen voorbij. Christiaan zette een zeer mooie en gevoelige scène neer en Anke bedacht de perfecte naaktscène voor zichzelf.
Met zijn goed doordachte oefeningen en zijn kronkelende hersenspinsels, liet onze strenge, maar zeer rechtvaardige regisseur, ons alle hoeken van de speelruimte zien en bleef variëren tot hij de perfecte scène gespeeld zag. De extase die uitgaat bij hem na een succesvolle ervaring, is amper te beschrijven. Het geeft ons spelers ook een grote voldoening.
Van deze gelegenheid wil ik ook gebruik maken om mijn bewondering voor onze regisseur, Brecht, te uiten. Ik heb het volste vertrouwen dat zijn stuk wel degelijk zal stuiven!!!
En terwijl de andere spelers zonnige oorden opzoeken, trakteerde onze regisseur ons met lekkere taartjes! Een welgemeende bedankt!!!

Hoe meer repetities voorbijgaan, hoe meer vragen er door mijn hoofd beginnen te spoken:
Welke leuke oefeningen heeft Brecht morgen voor ons in petto?
Zullen we morgen nog het ‘bekerspel’ spelen?
Zal Anke haar naaktscène spelen?
Zal Brecht van deze vruchtbare dag scènes gevuld met spanning kunnen schrijven?
Maar de vraag die mij het meeste bezighoudt: zal ik of zal ik niet mijn eerste, echte toneelkus meemaken?

(Inge)

Repetitiedag 2 (07 juli)

2006-07-09T17:53:00.000+02:00

anke en pieterjan

Repetitiedag 1 (06 juli)

2006-07-07T23:14:00.000+02:00

dimitri

Laat het geweten zijn: in de brandende zon, op een fiets met een veel te kleine zadel ligt de kermeta ver, erg ver. Een appeltje voor de dorst kan dan wonderen doen, zelfs al is het slechts een toneelmatig appeltje.
Hoewel onze groep niet voltallig kon zijn, leek me de eerste repetitie van Cie Hatsjie toch een geslaagde gebeurtenis. Een nieuw gezicht (Pieterjan, de gitarist, die zich ook op de planken niet onbetuigd liet), improvisaties rond een appel, geëxperimenteer met de spanning tussen vertellen en spelen,… onze toneelbijeenkomst had echt alles wat een toneelbijeenkomst nodig heeft. Vanaf morgen zullen we het jammer genoeg zonder Dimi en Peter moeten stellen. Zij zoeken verre oorden op, verder dan de kermeta, verder dan Venetië.
Ziezo, een naadloze overgang naar het stuk zelf. Op de eerste repetitiedag hebben we ons nog niet echt met ‘De Dood In Venetië’ beziggehouden. Althans niet in dergelijke mate dat wij acteurs ons er bewust van zijn. In Brechts brein echter, zie je als het ware de raderen draaien bij het bekijken van ons geïmproviseer. Met leuke oefeningen in een kleine groep geleid door de ijzeren hand van onze regisseur ben ik ervan overtuigd dat het stuk er wel zal komen. Om met iedereen aan het stuk te kunnen werken, zal ik mijn geduld nog wat moeten oefenen tot in augustus.
Ik ben benieuwd wat ik morgen met die emmer ga uitspoken.

(Christiaan)

Eerste Bijeenkomst (29 april)

2006-05-05T13:07:00.000+02:00

anke - dimitri - ineke - peter - nele - christiaan - inge

Een beetje zenuwachtig was ik wel, toen ik deze morgen de bus richting Hasselt instapte. Maar een uurtje verder van mijn ouderlijk huis, en toch leek het ineens zo ver weg; toch een compleet ander land met Carrefour en stickerverkopers aan de weg. Was vooral bang dat ik niemand zou begrijpen en dat iedereen mij zou uitlachen om mijn Nederlands.

Gelukkig bleek dit niks meer dan een te verwaarlozen nachtmerrie, iedereen was te verstaan en heel aardig en eigenlijk moest iedereen wel aan elkaar wennen. Ons enige aanknopingspunt was Brecht, die gelukkig de touwtjes direct in handen nam. Met geile foto’s en cola wist hij iedereen een beetje te ontspannen en met zijn strakke planning loodste hij iedereen door de eerste uurtjes heen.

Iedereen was dan ook zwaar onder de indruk van Brecht zijn nieuwe skills en vooral van zijn nieuwe stuk. Ik was erg opgelucht dat iedereen het zeker zag zitten om deze keer een wat zwaarder of serieuzer stuk te gaan spelen. En mijn trots voor Brecht begon nu buiten-proportionele vormen aan te nemen.

Nog voor mijn trots de kans had uit zijn voegen te barsten, werden we gelukkig verzocht om naar buiten te gaan voor een ware fotoshoot. Dit was precies het laatste zetje wat deze groep nodig had om tot totale ontspanning te komen. Als ware fotograven hebben we de acteurs in de meest mooie posities vastgelegd. Dit was voor mij echt een hoogtepunt en de doorslaggevende factor voor het vertrouwen in het slagen van deze productie; iedereen was zo enthousiast en wilde echt de meest rare dingen vol overtuiging doen. Mijn trots bleek dan nu ook al voor hen.

Na deze gebeurtenissen die mij via stilte, trots, plezier en nog meer trots van bus naar bus leidden, heb ik een zeer goed gevoel over het stuk, de groep, de rolverdeling, maar vooral de sfeer!

Met zeer welgemeende kuskus.

(Laura)

Eerste Bijeenkomst (29 april)

2006-05-05T13:00:00.000+02:00

ineke - peter - dimitri - nele - christiaan - anke

Om even te benadrukken
dat het leven niet altijd rozegeur en maneschijn is
open ik in mineur
Op een nogal abrupte en onverwachte manier hebben wij afscheid moeten nemen van iets wat ons allen meteen zeer nauw aan het hart lag. Tijdens onze eerste fotosessie is op onverklaarbare manier het wasknijpermandje van Brechts moeder verdwenen.
Als daders vermoeden we plaatselijk schorriemorrie

Los daarvan
en omdat ik graag geloof
dat het leven rozegeur en maneschijn is
- of dat toch alleszins was verleden zaterdag tussen 14u en 16u -
reken ik de eerste samenkomst van cie hatsjie reeds tot de meest gedenkwaardige, inspiratievolle en gemoedelijke samenkomsten die het jaar 2006 gekend zal hebben
Zoals er door cie hatsjie verleden zaterdag was samengekomen
zo is er inderdaad
in het jaar 2006
nog niemand samengekomen

Ik kijk heel erg uit naar de eerste “echte” repetities die zullen plaatsvinden in juli! Jammer dat ik daarvan de meeste zal missen… Maar het enthousiaststststst ben ik waarschijnlijk nog over de twee films die Brecht als inspiratiebron aangaf! Festen en Death in Venice zijn allebei geweldig goed, ik ben benieuwd wat dat op ’t podium zal geven.
Ik heb het gevoel dat de groep – met bekende en minder bekende gezichten – nu al vrij goed overeenkomt. Het belooft alleszins een fantastische vakantie te worden…

Voorts ben ik een groot voorstander
van seks op de planken

(Peter)